
Draaiende hoofden, wijzende vingers: een felblauwe Alpine A390 rijdt niet ongemerkt voorbij. Fluisterstil voor je oren, radicaal voor je ogen. De Alpine A390 is een auto die opvallend dicht tegen de conceptversie aan schuurt, met scherpe vouwen, brede heupen en uitgesproken proporties. Het is een bewuste keuze: de A390 is duidelijk bedoeld voor kopers die niet willen opgaan in de massa.
Tegelijk is het model ook een breuk met de traditie. De A390 is Alpines eerste crossover; al spreekt het merk liever van een "Sport Fastback". Hoe je het labelt, het is dé carrosserievorm waar vandaag geen fabrikant nog omheen kan, zelfs merken met een sportief DNA niet. Alpine zag die beweging al vroeg aankomen: in 2021 werd de komst aangekondigd, waarna het lang wachten was op een volwaardige vierdeurs Alpine.
Nu staat hij er. En daarmee dringt de echte vraag zich op: blijft het Alpine-gevoel overeind met extra ruimte, extra kilo's en een volledig elektrische aandrijflijn?


Smaak blijft persoonlijk, ook in autoland. Wat de één gedurfd vindt, noemt de ander te gek. Toch bewijst de markt keer op keer dat "anders" zijn kan lonen. Denk aan BMW's enorme nieren, de eigenzinnige Fiat Multipla, de compacte maar opvallende Nissan Juke of de Airbumps van de Citroën C4 Cactus: stuk voor stuk ontwerpen waar je een mening over móét hebben. En ze verkopen (of verkochten) prima.
De Alpine A390 kiest dezelfde route: hij wil niet onopgemerkt blijven. Alpine zegt inspiratie te hebben gehaald uit de A110 én uit de koningsklasse van de racerij, en dat zie je terug in de scherpe, gespannen vormgeving. Vooraan staat een bijna loodrecht front met smalle, booskijkende dagrijverlichting en centraal de voluit geschreven merknaam. Tussen grille en motorkap zitten twee luchtinlaten die niet alleen voor de show zijn, maar ook de luchtstroom moeten sturen.
In profiel vallen de grote 21-inch wielen op, net als de korte wielbasis, het contrasterende zwarte dak en een subtiele Franse driekleur op de C-stijl. Achteraan combineert Alpine een coupéachtige daklijn met een hoekig derriere en een opvallende LED-lichtbalk met verlichte merknaam. Het knappe is dat het, ondanks alle details, als geheel klopt: modern, strak en onmiskenbaar Frans. Een ontwerp dat je moeilijk aan een Duitse tekentafel ziet ontstaan.


Met zijn uitgesproken koetswerk wekt de A390 hoge verwachtingen voor het interieur. Eenmaal ingestapt valt vooral de duidelijk bestuurdersgerichte cockpit op met naar de bestuurder gerichte schermen: een 12,3-inch digitaal instrumentarium en een 12-inch centraal display. Vormgeving en graphics ademen Alpine, al zijn diverse onderdelen herkenbaar uit de Renault Mégane E-Tech. Dat heeft ook voordelen: de klimaatregeling wordt bediend met fysieke knoppen, waardoor je niet voor elke aanpassing het touchscreen nodig hebt.
Blikvanger is het stuur, waar Alpine zichtbaar extra werk van heeft gemaakt. Het is verwarmbaar, bekleed met blauw nappaleder en heeft een afgeplatte onderzijde. Interessanter wordt het met de bediening: naast een prominente knop voor de rijmodi zitten er twee aluminium regelaars die duidelijk naar de motorsport verwijzen. De blauwe 'RCH'-draaiknop bepaalt de mate van regeneratie, tot en met one-pedal driving. De rode 'OV'-knop levert tijdelijk extra vermogen voor inhaalacties en is gekoppeld aan launch control. Origineel en onderscheidend, al zal het in de praktijk vooral dienen om indruk te maken op de passagiers.
De hoge middenconsole knipoogt naar de A110 en herbergt Alpines kenmerkende R-N-D-bediening. Voorin zijn er Alpine Sport Seats die elektrisch verstelbaar en verwarmbaar zijn. In hogere uitvoeringen monteert Alpine Sabelt-kuipzetels in blauw/grijs nappaleder, optioneel met carbon accenten. Aan beleving geen gebrek.
De afwerking oogt verzorgd, met onder meer aluminium speakerroosters van Devialet en optioneel een alcantara dakbekleding. Praktisch is de A390 dankzij zijn vijf deuren, maar achterin blijft het compromissen sluiten: twee redelijk bruikbare buitenste zitplaatsen, een krappe middenplek en beperkte hoofd- en beenruimte voor volwassenen door de coupélijn. De bagageruimte van 532 liter is dan weer ruim dit segment, al ontbreekt een frunk.


Met de A390 probeert Alpine twee werelden te verenigen: het comfort en de lichtvoetigheid waar het merk zijn naam aan te danken heeft, maar dan in de vorm van een elektrische sport-fastback met vijf zitplaatsen. En dat brengt ons direct tot een kritisch punt; de Alpine-heritage als lichtgewicht sportwagen gaat met een 2.099 kg natuurlijk direct door het putje. De lichtvoetigheid is verdwenen. In plaats daarvan mikt het merk op de middenweg tussen sportiviteit en dagelijks comfort. En die rijbeleving lijkt in de praktijk goed uit te pakken.
De basis ligt in de opbouw. Het accupakket zit laag in de vloer, waardoor het zwaartepunt dicht bij het asfalt blijft. Combineer dat met een bijna ideale gewichtsverdeling (49 procent voor, 51 procent achter) en je krijgt een EV die opvallend neutraal de bocht in gaat. Je kunt hem precies plaatsen en dat vertrouwen blijft overeind als het tempo omhoog gaat.
De aandrijving komt van drie elektromotoren: één op de vooras en twee achteraan, goed voor vierwielaandrijving en vooral veel tractie, ook op minder ideale ondergrond. In de geteste GT-uitvoering spreekt Alpine van 400 pk en een 0-100 km/u in 4,8 seconden. Snel genoeg, maar belangrijker voor het rijgevoel is wat die twee achterste motoren mogelijk maken: torque vectoring. Door links en rechts achter verschillend aan te drijven stuurt de A390 gretiger in en laat hij zich stabieler uit een bocht wegzetten. Verwacht geen speels overstuur; het blijft vooral efficiënt en gecontroleerd.
Alpine kiest daarnaast voor een zeer directe stuurverhouding: weinig draaien, snel effect. En dankzij specifieke dempers met hydraulische aanslagpunten blijft het onderstel ook bij rustig rijden comfortabel. Sportief als jij erom vraagt, maar niet vermoeiend voor wie gewoon met kinderen achterin naar school of op vakantie wil.


De Alpine A390 komt als GT en GTS. De A390 GT is er vanaf € 67.900 en is per direct te bestellen. De krachtigere GTS volgt in het tweede kwartaal van 2026, met een vanafprijs van € 79.890.
De A390 GT levert 400 pk, sprint in 4,8 s naar 100 km/u en haalt een topsnelheid van 200 km. Het officiële WLTP-rijbereik bedraagt 557 km (met 20'' wielen). Snelladen kan met maximaal 150 kW; van 15 naar 80 procent duurt volgens Alpine minder dan 29 minuten. De standaarduitrusting is stevig: sportstoelen (elektrisch verstelbaar en verwarmbaar), tweezone klimaat, een 12-inch infotainmentscherm met Google-integratie, Devialet-audio en een warmtepomp. Daarnaast is er een 11 kW bidirectionele AC-boordlader (22 kW optioneel) en is Vehicle-to-Load (V2L) beschikbaar om externe apparaten van stroom te voorzien. De GTS krijgt 470 pk en meer prestaties, maar vraagt ook een forse meerprijs.
Positionering dan. Qua concept nestelt de A390 zich graag dicht tegen de BMW iX2 aan: een sportief gelijnde, iets hogere EV met praktische inslag. Alpine legt daarbij meer nadruk op rijdynamiek en stuurgevoel dan BMW. Aan de onderkant van het segment is de Cupra Tavascan een alternatief: goedkoper, uitgesproken SUV-coupélijnen, maar beduidend minder vermogen.


Eén voordeel van de Alpine A390 steekt er voor ons duidelijk bovenuit: hij onderscheidt zich moeiteloos van de grijze (lease)massa. Met zijn opvallende proporties en uitgesproken lijnen stap je zichtbaar anders uit, zeker in een tint als Bleu Alpine Vision.
Voor merkpuristen ligt dat genuanceerder. Met een rijklaar gewicht van ruim 2.100 kilo is de klassieke Alpine lichtvoetigheid onmiskenbaar verleden tijd, en daarmee ook een deel van het speelse karakter waar bijvoorbeeld de A110 om geroemd wordt. Toch is er weinig reden tot klagen over de rijbeleving van de A390. De balans tussen sportiviteit en comfort is in deze jongste Alpine uitstekend voor elkaar.
Kun je de heritage bril even afzetten, zoek je iets unieks en sportiefs maar wil je niet inleveren op ruimte en dagelijks gebruiksgemak, dan is de Alpine A390 een bijzonder aantrekkelijk alternatief. De vraag is alleen: durf jij het aan?